Eind augustus stond er een artikel in de Intermediair, waarin gesteld werd dat naar mate je meer chaos en toeval toe laat in je leven, je succesvoller bent, omdat je het lot meer de mogelijkheid geeft je een mazzeltje toe te werpen. (Titel: Laat het lot je loopbaan bepalen.) Je zou ook creatiever zijn en meer mogelijkheden zien.
Daar sta je dan, met je training "werkplekorganisatie"! Dan toch maar de bergen papier op het bureau? Een beeldscherm volgeplakt met geeltjes? Of verzuipen in de e-mail? Dat klinkt toch niet zo aanlokkelijk.
In het voorjaar is er een onderzoek gepubliceerd van de Radboud Universiteit in Nijmegen over wat er in je hersenen gebeurt bij een burn out. Het blijkt dat bij mensen met een burn out de automatische piloot kapot is. Ze moeten over elke handeling, elk wissewasje, nadenken en dat is doodvermoeiend.
Ik zie een verband tussen deze twee onderzoeken. Ik denk dat chaos dezelfde curve volgt als de bekende stresscurve. Te weinig stress en je krijgt uitstelgedrag, te veel en je wordt overbelast en ergens in het midden zit een gebied waarin je het beste functioneert.
Hetzelfde geldt voor chaos. Een totaal aangeharkt leven, waarin alles vastgelegd is en volgens vaste patronen verloopt is saai en ongeïnspireerd. Een leven in totale chaos, waarin je niets meer kunt vinden en allerlei plannen door elkaar hebt lopen leidt vaak tot niets. Door de overdaad aan mogelijkheden komt het brein krakend tot stilstand en geen van de mooie plannen wordt uitgevoerd. Ergens daartussenin zit weer het gebied waarin mensen goed functioneren. Voldoende afwisseling van routineklussen en uitdagend werk is belangrijk om zowel onder- als overbelasting te voorkomen.
De ervaring leert dat het optimum voor iedereen op een andere plek ligt. Er zijn mensen heel gelukkig met een voorspelbaar verloop van de dag. Wim de Bie beschrijft zo'n leven in zijn boeken over Meneer Foppe. Ooit had ik een vakantiebaantje in een dropfabriek, waar een mevrouw al 25 jaar bij de lopende band stond en daar heel tevreden mee was. Zelf vond ik twee weken echt wel genoeg.
Ik denk dat het, zoals bij zoveel dingen in het leven draait, om de balans. De balans tussen routine en uitdaging, de balans tussen chaos en (over)organisatie.
Hoe staat het met jouw balans?
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten