De menselijke maat en de WOZ

De WOZ-aanslag van een paar weken geleden gaf een flinke schok. 11% prijsstijging over 2008! Nou was dat nog van voor de prijsdaling van woningen, maar 11%? Zelfs in de hele goede jaren was dat nog niet de prijsstijging die we om onze oren kregen. Een bezwaarschrift geschreven dus. Ook nog maar eens gewezen op de verkeerde basisgegevens, bijvoorbeeld een te groot vloeroppervlak ten opzichte van de gegevens uit de gemeentelijke taxatie van jaren geleden.
Al gauw lag er een ontvangstbevestiging op de mat met de verzekering dat we vóór 31-12-2010 antwoord kunnen verwachten. Dat schiet op, binnen 9 maanden een antwoord!
Een week later een telefoontje van een medewerker van de gemeente Utrecht. We werden zomaar in het gelijk gesteld! Sterker nog, het bedrag werd zelfs lager dan door ons voorgesteld. Dat hadden we nog niet eerder meegemaakt. De meneer vertelde voorts dat alles door hen automatisch geregeld wordt: belastingdienst, waterschap etc.
Tien jaar eerder liep een bezwaarschrift nog uit op een rechtszaak, die door ons gewonnen werd. De rechter veegde de vloer aan met de aanslag.
Nu maar wachten op de gewijzigde aanslag. Nu de kogel door de kerk is, toch met een week of 2 te verwachten, dachten we zo.
Na een paar weken echter nog steeds geen nieuwe aanslag. Daarom toch maar een mailtje eraan gewaagd, met de vraag wanneer we de gewijzigde aanslag kunnen verwachten, gezien het feit dat de beslissing al gevallen is. Het antwoord was verbijsterend klantonvriendelijk: vóór 31-12-2010 krijgen we bericht!
Als de gemeente Utrecht een bedrijf zou zijn, dan zouden we er meteen geen klant meer zijn.

Diversity Works

Gisteren was ik als spreker op Diversity Works, de carrièrebeurs voor hoogopgeleide vrouwen en multicultureel talent. Ik heb een workshop "Personal Organizing: van werklast tot archiefkast" gegeven. Omschrijving: Wil je als professional je werk goed doen, dan betekent dat niet alleen veel kennis en vaardigheden hebben, maar ook je werk op een professionele manier organiseren. Van de inhoud van je tas tot hoe je je bureau en je kantoorkasten inricht en hoe je je werklast zelf organiseert. Het heeft allemaal invloed op je functioneren. In deze workshop krijg je handvatten hoe jezelf professioneel te organiseren en hoe daardoor de efficiency in je werk te verhogen.
De zaal die ik had bleek te klein om alle belangstellenden te bevatten. Wie geen stoel had hing tegen de muur, of zat op de grond en legde het af in de hitte van een overbelaste zaal. Zelfs op de gang zat een aantal mensen mee te luisteren. Helaas betekende het ook dat een flink aantal mensen de workshop niet kon volgen.
Hieruit blijkt maar weer, dat er enorm geworsteld wordt met de vele informatie en taakverzoeken die elke dag weer binnenstromen. Meteen beslissen wat je doet met zo'n taakverzoek, je werk plannen en goed omgaan met alle mail blijft een lastig punt bij veel mensen.
Een korte vaardighedentest bracht aan het licht dat op het gebied van Outlook-kennis er bij alle deelnemers wel wat te verbeteren viel. Dus voel je je overbelast door e-mail? Volg een training bij mij!

Opruimen valt ook niet altijd mee!

Jongste zoon is creatief en heeft een doos gescoord uit de trapkast. De doos wordt omgebouwd tot explosief met wc-rollen-TNT. Na een tijdje spelen is de doos in de woonkamer blijven liggen. Daar wordt ie ontdekt door een andere bewoner van ons huis: Kareltje de kat. Wat dat is, katten en dozen?
Kareltje heeft een heerlijk holletje in een krabpaal en ook zijn reismand staat in de kamer om in te slapen, maar waar is ie te vinden? Juist, in de doos. Op z'n rug, met z'n voorpootjes gevouwen, achterpootjes omhoogstekend en staartje over z'n buik gevouwen ligt ie comateus in de doos.

Laatst was de doos dichtgevallen, hetgeen klaaglijk gemiauw en een zielige blik opleverde, waarop de doos voor hem werd opengemaakt, zodat ie erin kon.
Zo ligt de doos al een paar weken in de kamer. Hm. Niet dat ie in de weg ligt, maar een geweldige aanwinst voor het interieur is ie nou ook weer niet.
De doos wegdoen en de kat vreselijk teleurstellen? Daar ben ik nog niet aan toe. Het ziet er ook zo schattig uit!
Misschien dat het na een vakantie lukt, als Kareltje in pension geweest is en de doos vergeten is. Katten hebben een kleine prefrontale cortex en leven daardoor heel erg in het NU. Geen spijt over het verleden, geen angst voor de toekomst. Als ie zo diep in slaap in die doos ligt, dan ben ik wel eens een beetje jaloers.