Chaos en het lot

Eind augustus stond er een artikel in de Intermediair, waarin gesteld werd dat naar mate je meer chaos en toeval toe laat in je leven, je succesvoller bent, omdat je het lot meer de mogelijkheid geeft je een mazzeltje toe te werpen. (Titel: Laat het lot je loopbaan bepalen.) Je zou ook creatiever zijn en meer mogelijkheden zien.
Daar sta je dan, met je training "werkplekorganisatie"! Dan toch maar de bergen papier op het bureau? Een beeldscherm volgeplakt met geeltjes? Of verzuipen in de e-mail? Dat klinkt toch niet zo aanlokkelijk.
In het voorjaar is er een onderzoek gepubliceerd van de Radboud Universiteit in Nijmegen over wat er in je hersenen gebeurt bij een burn out. Het blijkt dat bij mensen met een burn out de automatische piloot kapot is. Ze moeten over elke handeling, elk wissewasje, nadenken en dat is doodvermoeiend.
Ik zie een verband tussen deze twee onderzoeken. Ik denk dat chaos dezelfde curve volgt als de bekende stresscurve. Te weinig stress en je krijgt uitstelgedrag, te veel en je wordt overbelast en ergens in het midden zit een gebied waarin je het beste functioneert.
Hetzelfde geldt voor chaos. Een totaal aangeharkt leven, waarin alles vastgelegd is en volgens vaste patronen verloopt is saai en ongeïnspireerd. Een leven in totale chaos, waarin je niets meer kunt vinden en allerlei plannen door elkaar hebt lopen leidt vaak tot niets. Door de overdaad aan mogelijkheden komt het brein krakend tot stilstand en geen van de mooie plannen wordt uitgevoerd. Ergens daartussenin zit weer het gebied waarin mensen goed functioneren. Voldoende afwisseling van routineklussen en uitdagend werk is belangrijk om zowel onder- als overbelasting te voorkomen.
De ervaring leert dat het optimum voor iedereen op een andere plek ligt. Er zijn mensen heel gelukkig met een voorspelbaar verloop van de dag. Wim de Bie beschrijft zo'n leven in zijn boeken over Meneer Foppe. Ooit had ik een vakantiebaantje in een dropfabriek, waar een mevrouw al 25 jaar bij de lopende band stond en daar heel tevreden mee was. Zelf vond ik twee weken echt wel genoeg.
Ik denk dat het, zoals bij zoveel dingen in het leven draait, om de balans. De balans tussen routine en uitdaging, de balans tussen chaos en (over)organisatie.
Hoe staat het met jouw balans?

Boekenchaos te lijf met schoolgaande kinderen

Met inmiddels twee kinderen op de middelbare school hebben stapels boeken hun intrede gedaan in ons huis. Beiden zitten op scholen waar nog "ouderwets" met boeken wordt gewerkt. Het eerste jaar maakten we de fout, alle boeken te kaften in dezelfde kleur. Nou had ik er vroeger zelf geen moeite mee, maar mijn oudste zoon had met de regelmaat van de klok de verkeerde boeken mee. Dat krijg je van haastig inpakken zonder goed de etiketten te lezen.
Het jaar erop hebben we zo veel mogelijk kleuren kaftpapier gekocht. Nog een hele opgave met zwart en grijs als modekleuren. Vervolgens hebben we alle vakken een ander kleurtje gegeven, wiskunde rood, aardrijkskunde blauw etc. Omdat we kleuren tekort kwamen (rose was echt niet acceptabel), hebben we ook vakken twee kleuren gegeven door een andere kleur half over de kaft te plakken. Het aantal keren dat zoonlief verkeerde boeken bij zich had, nam meteen af tot nul.
Voor slordige en chaotische kinderen is dit een heel goede oplossing, maar ook voor "gewone" kinderen is het handig.
Alles al gekaft in één kleur? Met stroken papier in andere kleuren kun je de boeken ook coderen.
Om verder te stimuleren dat de juiste boeken in de tas verdwijnen hebben we ook nog het schoolrooster in kleuren, met de namen van de vakken uitgeschreven en de lestijden erbij, op het prikbord hangen, zowel in de keuken als in hun kamers. Ook handig voor ouders, zodat je weet wanneer je kind thuiskomt en wat voor huiswerk je kunt verwachten.
Nu is het wachten op goede cijfers.