Plannen is een steun in de rug, geen harnas.

Veel mensen hebben een ontzettende hekel aan plannen. Ten eerste is het lastig, omdat je moet gaan inschatten hoeveel tijd een klus kost. Eigenlijk is dat toch een kwestie van ervaring. Dat komt vanzelf en tot die tijd vooral afkijken bij mensen met meer ervaring.Vervolgens zijn er veel mensen bij wie de klus dan toch weer veel meer tijd kost dan ze van te voren bedacht hadden. Soms ligt dat aan het feit dat de eerste schatting er gewoon naast zat, maar vaker komt het, doordat er tijdens het werk telkens onderbrekingen zijn geweest. Een collega komt iets vragen, een telefoontje, toch die mail gaan lezen, want de pop-up verscheen (uit die pop-up!) en ondertussen ben je flink uit je concentratie en kost het weer tijd om de draad weer op te pakken. Al die tijd dat je met iets anders bezig was, wordt vaak toch bij die klus opgeteld. Geen wonder dat er niets van je planning klopt!
De volgende klacht is, dat het toch nooit loopt als gepland. Tja, dat komt natuurlijk deels door de interrupties en het verkeerd tijd inschatten, maar ook doordat mensen hun agenda veel te vol zetten. Geen vrije ruimte in te bekennen. Loopt een vergadering iets uit, dan is meteen de hele planning naar de maan. Zit je zo vol, dat er geen vrije ruimte meer is, dan is een gesprek met je leidinggevende over al je taken een goed idee. Misschien heb je gewoon te veel hooi op je vork. Het kan ook zijn dat je inefficiënte werkgewoontes hebt. In dat geval kun je contact met mij opnemen, want een training kan je daarbij helpen.
En dan voelt plannen ook nog eens als een harnas. Als het gepland is, dan kun je er niet van afwijken. Eigenlijk heel goed dat het zo serieus genomen wordt, maar toch levert zo'n houding alleen stress op.
Ik zou bijna zeggen dat planningen er zijn om omgegooid te worden, maar dat is bij een goede planning eigenlijk niet nodig.
Een goede planning gaat natuurlijk uit van een goede tijdsinschatting, maar ook van voldoende ruimte in de agenda, het efficiënt bundelen van activiteiten die op elkaar lijken, het eerst inplannen van de grote klussen en het aanpakken van onderbrekingen bij taken waar je je goed voor moet concentreren.
Je zult merken, dat plannen dan een steun in de rug is, zoals een goede stoel, in plaats van een harnas, waarin je je niet goed kunt bewegen.